نحوه استفاده از لومیر®۱

لومیر® چگونه استفاده می‌شود؟

لومیر® فقط برای تزریق زیرجلدی است و نباید آن را به صورت داخل وریدی تزریق کرد، زیرا ممکن است منجر به هایپوگلایسمی (افت قند خون) شدید شود. باید از تزریق داخل عضلانی آن نیز اجتناب شود. لومیر® را نمی‌توان در پمپ‌های انفوزیون انسولین استفاده نمود.

لومیر® به صورت زیرجلدی در دیواره شکمی، ران، قسمت فوقانی بازو، ناحیه دلتوئید (خارجی بازو) یا ناحیه گلوتئال (باسن) مصرف می‌شود. محل تزریق در یک ناحیه مشخص باید به صورت مرتب و چرخشی تغییر پیدا کند تا خطر تحلیل چربی زیرجلدی (لیپودیستروفی) و رسوب آمیلوئید در زیر پوست (آمیلوئیدوز پوستی) کاهش یابد. همانند تمام محصولات انسولین، طول مدت اثر بر حسب دوز، محل تزریق، جریان خون، دما و میزان فعالیت بدنی تغییر می‌کند.

لومیر® فلکس‌پن® قلم ازپیش‌پرشده و برای استفاده با سرسوزن‌های یک‌بار مصرف نووفاین® یا نووتوئیست ™ تا طول 8 میلی‌متر طراحی شده است. فلکس‌پن® قابلیت رساندن دارو به میزان 1 تا 60 واحد را در فواصل 1 واحدی دارد.

لومیر® فلکس‌پن® با رنگ کد گذاری شده است و به همراه آن برگه راهنمای داخل جعبه که دستورالعمل دقیق برای استفاده است ارائه می گردد که دستورات آن باید به دقت دنبال شوند.

رانندگی و استفاده از ماشین‌آلات

توانایی تمرکز و واکنش بیمار در نتیجه هایپوگلایسمی (افت قند خون) ممکن است کاهش یابد. این موضوع می‌تواند در شرایطی که این توانایی‌ها نقش مهمی ایفا می‌کنند، (مثلاً هنگام رانندگی یا کار با ماشین‌آلات) خطرناک باشد. این موضوع به‌ویژه در کسانی که علایم هشداردهنده هایپوگلایسمی (افت قند خون) در آن‌ها کاهش یافته یا وجود ندارد یا به طور مکرر دچار حمله‌های هایپوگلایسمی (افت قند خون) می‌شوند اهمیت دارد.

تغییر از سایر محصولات انسولین

تغییر از سایر انسولین‌های متوسط یا طولانی‌اثر به لومیر® ممکن است نیاز به تنظیم دوز و زمان‌بندی مصرف داشته باشد.

همانند تمام محصولات انسولین، پایش دقیق قند خون در طول زمان تغییر و هفته‌های اول پس از آن توصیه می‌شود.

درمان‌های ضد‌دیابت هم‌زمان نیز ممکن است نیاز به تنظیم داشته باشند (دوز و/یا زمان‌بندی داروهای ضددیابت خوراکی یا انسولین‌های کوتاه‌اثر هم‌زمان).

مصرف لومیر® در جمعیت‌های خاص

همانند تمام محصولات انسولین، در سالمندان و بیمارانی که دچار نارسایی کلیوی یاکبدی هستند، تعداد دفعات پایش قند خون افزایش می‌یابد و دوز مصرفی لومیر® به صورت فردی (و توسط پزشک) تنظیم می‌گردد.

استفاده در کودکان

لومیر® می‌تواند در نوجوانان و کودکان بالاتر از یک‌سال استفاده گردد. هنگام تغییر انسولین بیزال به لومیر®، کاهش دوز انسولین بیزال و بولس بر مبنای نیاز هر فرد باید (توسط پزشک) لحاظ گردد تا خطر هایپوگلایسمی (افت قند خون) به حداقل برسد.

ایمنی و اثربخشی لومیر® در کودکان زیر یک‌سال ثابت نشده و اطلاعاتی در این زمینه در دسترس نیست.

بارداری و شیردهی

استفاده از لومیر® در زنان باردار مبتلا به دیابت در یک کارآزمایی بالینی و در یک مطالعه ایمنی آینده‌نگر غیر‌مداخله‌ای پس از اخذ پروانه بررسی شده است. داده‌های پس از ورود به بازار لومیر® در زنان باردار در حال استفاده از لومیر®، هیچ‌گونه افزایش خطر ناهنجاری یا سمیت جنینی/ نوزادی را نشان نمی‌دهد. در صورت نیاز بالینی، می‌توان درمان با لومیر® را در دوران بارداری در نظر گرفت. در مورد لومیر® نیز همانند هر داروی دیگر، مصرف در دوران بارداری باید بر اساس توصیه پزشک صورت گیرد.

مشخص نیست که انسولین دتمیر در شیر ترشح می‌شود یا خیر. زنان شیرده ممکن است نیاز به تنظیم دوز انسولین داشته باشند.

مصرف بیش از حد دارو

برای انسولین نمی‌توان میزان مصرف بیش از حد (Overdose) مشخصی تعیین کرد. اما اگر دوز خیلی بالایی نسبت به نیاز بیمار مصرف شود ممکن است که طی چند مرحله متوالی، هایپوگلایسمی (افت قند خون) رخ دهد:

  • حملات خفیف هایپوگلایسمی (افت قند خون) را می‌توان با مصرف خوراکی گلوکز یا فراورده قندی درمان کرد. بنابراین توصیه می‌شود که بیماران دیابتی همیشه فراورده حاوی قند همراه خود داشته باشند.
  • حملات شدید هایپوگلایسمی (افت قند خون)، که طی آن بیمار دچار عدم هوشیاری می‌شود، با تزریق گلوکاگون (۵/ ۰تا ۱ میلی‌گرم) به صورت داخل عضلانی یا زیرجلدی توسط فرد آموزش دیده، یا با تجویز گلوکز داخل وریدی توسط متخصصین مراکز درمانی قابل درمان است.

دوز مصرفی

در صورت استفاده از لومیر® با داروهای ضددیابت خوراکی یا افزودن آن به آگونیست‌های گیرنده GLP-1، توصیه می‌شود که لومیر® تنها یک‌بار در روز با دوز ۰/۱ تا ۰/٢ واحد در کیلوگرم یا از 10 واحد در بیماران بزرگسال شروع گردد. دوز لومیر® باید با توجه به نیازهای شخصی هر بیمار تیتر شود.

در صورتی‌که یک آگونیست گیرنده GLP-1 به لومیر® اضافه گردد، توصیه می‌شود که دوز لومیر® تا میزان ٢۰ درصد کم شود تا خطر هایپوگلایسمی (افت قند خون) کاهش یابد. در نتیجه دوز مصرفی باید برای هر شخص (توسط پزشک) تنظیم گردد.

برای تنظیم دوز فردی، استفاده از راهنمای تیتراسیون ذیل برای افراد بزرگسال توصیه می‌شود:

راهنمای ساده تیتراسیون توسط خود بیمار بزرگسال مبتلا به دیابت نوع 2

میانگین سطح گلوکز پلاسمای پایش‌شده توسط خود فرد (SMPG*) پیش از صبحانهتنظیم دوز لومیر®
>۱/۶ میلی‌مول در لیتر (> ۱۱۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر)۳+ واحد
۱/۶-۴/۴ میلی‌مول در لیتر (۱۱۰-٨۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر)بدون تغییر (هدف)
<۴/۴ میلی‌مول در لیتر (<٨۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر)۳- واحد

* Self-Monitored Plasma Glucose

در صورتی‌که لومیر® به عنوان بخشی از رژیم درمانی انسولین بیزال-بولس به‌کار رود، باید روزانه یک یا دوبار بسته به نیاز بیمار تجویز شود. دوز لومیر® باید به صورت فردی (و توسط پزشک) تنظیم گردد.

در بیمارانی که لازم است جهت کنترل سطح قند خون بهینه، روزی دوبار لومیر® مصرف کنند، دوز عصر می‌تواند هنگام عصر یا پیش از خواب تجویز شود. تنظیم دوز در صورتی‌که بیمار فعالیت فیزیکی خود را افزایش دهد، رژیم غذایی خود را تغییر دهد یا بیماری هم‌زمان داشته باشد ممکن است لازم باشد.

 

منابع
  1. Levemir® Locally approved labelling in Iran version (STF Aug 2021)